MISHKAT

MISHKAT

An Examination of the Verse "Nun. By the pen and that which they write" Based on the Theory of Sa'd 'Abd al-Muṭṭalib al-'Adl

Document Type : technical paper

Authors
Mahmoud Erfanian Sattari Moqaddam 1
Seyyed Hossein Seyyedi 2
1 M.A. Student, Arabic translation Studies, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran
2 Professor, Department of Arabic Language and Literature, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran (corresponding author)
10.22034/mishkat.2025.522864.2562
Abstract
For a long time, the ambiguous verses of the Qur'an, including the disconnected letters, have been a point of contention among exegetes. The lack of an explicit and clear referent has been the most significant source of this dispute. It is evident that the absence of a clear referent conflicts with the clarity of the Qur'anic text, and thus the question arises: what is the status and function of such verses in the Qur'an? Accordingly, the present article seeks to explain and resolve this apparent conflict by investigating whether the aforementioned verse is meaningful, and by exploring its connection to the overall meaning of the surah, through the lens of the views and theories of the Egyptian scholar Sa'd 'Abd al-Muṭṭalib al-'Adl. After a critical review and analysis of various perspectives, and in light of the latest linguistic findings in this field, the study concludes that, firstly, these disconnected letters do not have an Arabic origin; and secondly, they are meaningful in another language, and this meaningfulness is more compatible with the overall coherence of the surah in terms of semantic unity.
Keywords
Qur'an
Nun. By the pen
disconnected letters
linguistics
Sa'd 'Abd al-Muṭṭalib al-'Adl
Subjects
1.  ابن ابن‌العربی، محمد بن عبدالله.، احکام القرآن.، دار الجیل،: بیروت.، (1408).
2.  ابن ابن‌درید، محمد بن حسن.، جمهرة اللغة.، دار العلم للملایین:، بیروت.،‌ (1987).
3.  ابن ابن‌سیده، علی‌ بن اسماعیل.، المحکم والمحیط الأعظم.، دار الکتب العلمیه،ة: بیروت.، (1421).
4.  ابن ابن‌عطیهة، عبدالحق‌ بن غالب.، المحرر الوجیز فی تفسیر الکتاب العزیز.، دار الکتب العلمیه،ة: بیروت.، چاپ اول، (1422).
5.  ابن ابن‌فارس، احمد بن فارس.، معجم مقاییس اللغة.، مرکز نشر دفتر تبلیغات اسلامی،: قم .، چاپ اول، (1404).
6.  ابن ابن‌منظور، محمد بن مکرم.، لسان العرب.، دار الفکر للطباعة والنشر والتوزیع:، بیروت.، چاپ اول، (1414).
7.  ابوالفتوح رازی، حسین‌ بن علی.، روض الجنان وروح الجنان.، بنیاد پژوهشهای اسلامی، آستان قدس رضوی: مشهد.، چاپ اول، (1408).
8.  ابوحیان، محمد بن یوسف.، البحر المحیط فی التفسیر.، دار الفکر، چاپ اول: بیروت.، (1420).
9.  ازهری، محمد بن احمد.، تهذیب اللغة.، دارا إحیاء التراث العربی:، بیروت.، چاپ اول، (1421).
10.      استرآبادی، سید شرف‌ الدین علی.، تأویل الآیات الظاهرة فی فضل العترة الطاهرة.، دفتر انتشارات اسلامیموسسه نشر اسلامی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم:، قم.، چاپ اول، (‌1409).
11.      آلوسی، محمود بن عبدالله.، روح المعانی فی تفسیر القرآن العظیم والسبع المثانی.، دار الکتب العلمیه،ة: بیروت.، چاپ اول، (1415).
12.      بیضاوی، عبدالله‌ بن عمر.، انوار التنزیل واسرار التاویل.، دارا إحیاء التراث العربی:، بیروت.، چاپ اول، (1418).
13.      تستری، سهل‌ بن عبدالله.، تفسیر التستری.، دار الکتب العلمیهة:، بیروت.، چاپ اول، (1423).
14.      ثعلبی، احمد بن ابراهیم.، الکشف والبیان عن تفسیر القرآن.، دارا إحیاء التراث العربی:، بیروت.، چاپ اول، (1422).
15.      جوهری، اسماعیل‌ بن حماد.، الصحاح؛ تاج اللغة وصحاح العربیة.، دار العلم للملایین:، بیروت.، چاپ سوم، (1404).
16.      حمیری، نشوان‌ بن سعید.، شمس العلوم ودواء کلام العرب من الکلوم.، دار الفکر:، دمشق.، چاپ اول، (1420).
17.      زمخشری، محمد بن عمر (جارالله).، الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل وعیون الأقاویل فى وجوه التأویل.، دار الکتب العربی:، بیروت.، چاپ سوم، (1407).
18.      سمرقندی، نصر بن محمد.، بحر العلوم.، دار الفکر:، بیروت.، چاپ اول، (1416).
19.      سیوطی، عبدالرحمن‌ بن ابی‌ بکر.، الدرّ المنثور فی التفسیر بالمأثور.، کتابخانۀ عمومی حضرت آیت‌ الله العظمی مرعشی نجفی، (ره): قم.، چاپ اول، (1404).
20.      طبرسی، فضل‌ بن حسن.، مجمع البیان فی تفسیر القرآن.، ناصر خسرو:، تهران.، چاپ سوم، (1372).
21.      طبری، محمد بن جریر.، جامع البیان فی تفسیر القرآن.، دار المعرفه،ة: بیروت.، چاپ اول، (1412).
22.      طریحی، فخرالدین‌ بن محمد.، مجمع البحرین.، دفتر المرتضویه:، تهران.، چاپ سوم، (‌1375).
23.      طوسی، محمد بن حسن.، التبیان فی تفسیر القرآن.، دارا إحیاء التراث العربی،: بیروت.، چاپ اول، بی‌ تا.
24.      طباطبایئی، محمدحسین.، المیزان. جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، دفتر انتشارات اسلامی:، قم.، چاپ اول، (1378).
25.      رضا، محمد رشید.، تفسیر القرآن الحکیم الشهیر بتفسیر المنار.، دار المعرفه،ة: بیروت.، چاپ اول، (1414).
26.      العدل، سعد عبدالمطلب.، الهیروغلیفیة تفسّر القرآن الکریم، شرح ما یسمّی بالحروف المقطّعة.، مکتبة مدبولی:، قاهرهة.، (2002).
27.      فخرالدین الرازی، محمد بن عمر.، مفاتیح الغیب.، دارا إحیاء التراث العربی:، بیروت.، چاپ سوم، (1402).
28.      فراء، ابوزکریا یحیی‌ بن زیاد.، معانی القرآن.، شورای عمومی کتاب مصر:، قاهره.، چاپ دوم، (1980).
29.      فراهیدی، خلیل‌ بن احمد.، کتاب العین.، نشر هجرت:، قم.، چاپ دوم، (1409).
30.      فیروزآبادی، محمد بن یعقوب.، القاموس المحیط.، دار الکتب العلمیهة:، بیروت.، چاپ اول، (1415).
31.      قرطبی، محمد بن احمد.، الجامع لأحکام القرآن.، ناصر خسرو:، تهران.، چاپ اول، (‌1364).
32.      قمی، علی‌ بن ابراهیم.، تفسیر القمی.، دار الکتاب:، قم.، چاپ سوم، (1363).
33.      کاشانی، فتح‌ الله بن شکر الله.، زبدة التفاسیر.، موسسهمؤسسه معارف اسلامی:، قم.، چاپ اول، (1423).
34.      کوفی، فرات‌ بن ابراهیم.، تفسیر الفرات الکوفی.، مؤوسسه چاپ و نشر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی:، تهران.، چاپ اول، (1410).
35.      مرتضی زبیدی، محمد بن محمد.، تاج العروس من جواهر القاموس.، دار الفکر:، بیروت.، چاپ اول، (‌1414).
36.     نحاس، ابوجعفر احمد بن محمد.، اعراب القرآن.، دار الکتب العلمیهة:، بیروت.، چاپ اول، (1421).
37.      معرفت، محمدهادی.، علوم قرآنی.، مؤسسه فرهنگی انتشاراتی التمهید،: قم،. چاپ چهارم،  (1381).