مشکوة

مشکوة

تحلیل «عفو» و «گذشت از دیگران» در اخلاق نقلی با تأکید بر مسئولیت‌پذیری اخلاقی

نوع مقاله : علمی _ پژوهشی

نویسنده
استادیار پژوهشگاه قرآن و حدیث.
چکیده
آموزه‌های اخلاق اسلامی بر پایۀ قرآن و سنت، اصولی همچون عفو، گذشت و صفح را برای استحکام پیوندهای اجتماعی توصیه کرده‌اند. این پژوهش با هدف تحلیل اخلاقی جایگاه عفو در اخلاق نقلی و با تمرکز بر مفهومِ «مسئولیت‌پذیری اخلاقیِ» آن صورت گرفته است. روش پژوهش توصیفی _ تحلیلی بوده است و داده‌ها با استناد به آیات قرآن کریم و روایات اهل بیت(ع) و با بهره‌گیری از چهارچوب‌های هنجاریِ مطرح در فلسفۀ اخلاق بررسی شده‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهند که عفو در اخلاق اسلامی مطلق و بی‌قید نیست، بلکه متناسب با نوع رابطه و سطح کنش، مواضع و پیامدهای متفاوت دارد. مسئولیت‌پذیری اخلاقی در برابر مسائل اجتماعی، بسته به مواردی از جمله نوع انگیزه و شدت مخالفت، متفاوت است. در نگاه اخلاق نقلی، باید میان «عفو فردی» (ناظر به حقّ النفس) و «عفو حاکمیتی/اجتماعی» (ناظر به مصالح عامه) تمایز گذاشت. در تعارض این دو سطح، اولویت با مصلحت جمعی و عدالت است. دلایل هنجاریِ تکلیف به عفو نیز چندبُعدی است؛ گاه مبتنی بر مصلحت‌اندیشی نتیجه‌گرایانه (مانند تحکیم اخوت و ایجاد همزیستی) است، گاه ریشه در وظیفه‌گرایی دینی و حقوق دیگران دارد و گاه بر پرورش فضیلت‌های نفسانی استوار است.
کلیدواژه‌ها
موضوعات

عنوان مقاله English

An Analysis of Forgiveness and Pardon in Transmitted Ethics: Emphasizing Moral Responsibility

نویسنده English

Mohammad Amin Khansari
Assistant Professor, Qur’an and Tradition Research Institute
چکیده English

Islamic ethical teachings, grounded in the Qur’an and the tradition, advocate principles such as forgiveness, pardon, and overlooking to strengthen social bonds. This research aims to provide an ethical analysis of the status of forgiveness within transmitted ethics, focusing on the concept of moral responsibility associated with it. Employing a descriptive-analytical method, the data were examined by referencing verses from the Holy Qur’an and the traditions of the Household of the Prophet of God, while utilizing normative frameworks established in moral philosophy. The findings indicate that forgiveness in Islamic ethics is not absolute or unrestricted; rather, it entails different positions and consequences depending on the nature of the relationship and the level of action. Moral responsibility regarding social issues varies based on factors such as the motive and the severity of the transgression. From the perspective of Transmitted Ethics, a distinction must be made between individual forgiveness (pertaining to personal rights) and governance/social forgiveness (pertaining to public interest). In cases of conflict between these two levels, priority is given to collective interest and justice. Furthermore, the normative justifications for the duty to forgive are multidimensional: at times based on consequentialist expediency (such as fostering brotherhood and coexistence), at others rooted in religious deontology and the rights of others, and occasionally grounded in the cultivation of moral virtues.

کلیدواژه‌ها English

Islamic Ethics, Transmitted Ethics, Qur&‌rsquo
an and Tradition, responsibility, forgiveness, pardon
1. قرآن کریم
2.  ابن‌بابویه، محمد بن علی (شیخ صدوق)، الأمالی، کتابچی، تهران، 1371ش.
3.  ابن‌بابویه، محمد بن علی (شیخ صدوق(، الخصال، تحقیق علی‌اکبر غفاری، دفتر انتشارات اسلامی، قم، 1362ش.
4.  ابن‌بابویه، محمد بن علی (شیخ صدوق)، کتاب من لا یحضره الفقیه، تحقیق علی‌اکبر غفاری، دفتر انتشارات اسلامی، قم، چاپ دوم، 1413ق.
5.  پاینده، ابوالقاسم، نهج الفصاحة (مجموعۀ کلمات قصار حضرت رسول ؟ص؟)، دنیای دانش، تهران، چاپ چهارم، 1382ش.
6.  تمیمی آمدی، عبدالواحد بن محمد، غرر الحکم و درر الکلم، تصحیح سید مهدی رجایی، دار الکتاب الاسلامی، قم، چاپ دوم، 1410ق.
7.  خمینی، روح‌الله، رهبر انقلاب و بنیان‌گذار جمهوری اسلامی ایران، شرح حدیث «جنود عقل و جهل»، مؤسسۀ تنظیم و نشر آثار امام خمینی؟ق؟، قم، 1382ش.
8.  غزالی، محمد بن محمد، إحیاء علوم الدین، دار الکتاب العربی، بی‌جا، بی‌تا.
9.  فرانکنا، ویلیام کی، فلسفۀ اخلاق، ترجمۀ هادی صادقی، کتاب طه، قم، 1389ش.
10.          فیض کاشانی، محمد بن شاه مرتضی، المحجة البیضاء، دفتر انتشارات اسلامی جامعۀ مدرّسین حوزۀ علمیه، قم، 1417ق.
11.          کراجکی، محمد بن علی، کنز الفوائد، تصحیح عبد الله نعمة، دار الذخائر، قم، 1410ق.
12.          کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، مؤسسۀ علمی _ فرهنگی دار الحدیث، قم، 1429ق.
13.          محمدی ری‌شهری، محمد، میزان الحکمة، مؤسسۀ علمی _ فرهنگی دار الحدیث، قم، 1389ش.
14.          مصباح یزدی، محمدتقی، نقد و بررسی مکاتب اخلاقی (تحقیق و نگارش احمدحسین شریفی)، مؤسسۀ آموزشی و پژوهشی امام خمینی؟ق؟، قم، چاپ دوم، 1387ش.
15.          نراقی، احمد بن محمدمهدی، معراج السعادة، هجرت، قم، 1378ش.
16.          نراقی، مهدی بن ابی‌ذر، جامع السعادات، مؤسسة الأعلمی للمطبوعات، بیروت، بی‌تا.
 
    مقالات
17.          حسین، عارف، «اصول تربیتی عفو و تغافل در سیره و اندیشۀ تربیتی امام سجاد؟ع؟»، تأمل، سال چهارم، شمارۀ 8، پاییز و زمستان 1398ش، ص ۴۷-۶۲.
18.          حیدری‌راد، طیبه، «ساختار معنایی واژۀ قرآنی «عفو» با تکیه بر اشتقاق کبیر»، مطالعات تفسیری آلاء الرحمن، شمارۀ ۶(قدیم)، تابستان 1398ش، ص ۴۳-۶۸.
19.          طیب حسینی، سیدمحمود و راضیه مشک‌مسجدی، «تحلیلی دربارۀ عفو الهی از پیامبر بر محور آیۀ ۴۳ سورۀ توبه»، پژوهش‌های قرآنی، شمارۀ ۷۷، 1394ش، ص ۲۲-۴۵.
20.          غفارزاده، علی، «بررسی تفسیری آیات عفو و صفح از اهل کتاب»، مطالعات تفسیری، شمارۀ 17، بهار 1393ش، ص ۷-۳۰.
21.          نصیری، سمیه، منصور امیرزاده جیرکلی و رضا حق‌پناه، «تبیینی از کارکرد تربیتی توبه و عفو محکوم از دیدگاه روایات اسلامی»، پژوهش‌های اخلاقی، شمارۀ ۵۹، بهار 1404ش، ص ۴۰۵-۴۲۲.
22.          نوروزی اقبالی، محمدجواد و حسن سعیدی، «شبکۀ معنایی مفاهیم اخلاقی اغماض، عفو و صفح در قرآن»، مطالعات میان‌رشته‌ای اخلاقی، شمارۀ 1، 1404ش، ص 221-242.