بررسی ابواب جهنم در قرآن

نویسندگان

1 استادیار دانشگاه علوم و معارف قرآن قم

2 . کارشناس تفسیر قرآن دانشگاه علوم و معارف قرآن قم

3 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم قرآن و حدیث دانشگاه قم

4 دانشجوی دکتری تفسیر تطبیقی دانشگاه علوم و معارف قرآن قم

چکیده

یکی از محوری­ترین اصول اعتقادی مسلمانان، ایمان به جهان آخرت است و درک این فضا با استفاده از ادلۀ قطعی و یقینآور امکانپذیر است. قرآن کریم مهم­ترین منبع برای فهم جهان پس از مرگ است. قرآن کریم در آیات بسیاری در مورد جایگاه دوزخیان سخن گفته و جایگاه دوزخیان را با واژه ابواب یاد کرده است که مفسران چهار احتمال در چیستی آن داده­اند: 1. اعمال و گناهان 2. درب 3. گروه 4. طبقات و درکات. نظر مختار در این جستار این است که ابواب، همان طبقات جهنم را یاد آور میشود و جایگاه دوزخیان و مکان آنان بنا به میزان ارتکاب گناهان متفاوت است و هر دسته از آنان با توجه به میزان سوء عملکرد خود، در یکی از طبقات هفتگانۀ جهنم جای خواهند گرفت.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Study of the Gates of Hell in the Qur’ān

نویسندگان [English]

  • Rahman Oshriyya 1
  • Sayyid Muhammad Mousawi 2
  • Milad Dinarvand 3
  • Mortaza Sazjini 4

چکیده [English]

One of the most basic ideological principles of the Muslims is belief in the Hereafter and understanding this sphere is possible by using the definitive and convincing proofs; therefore the Holy Qur’an is the most important source for understanding the world after death. The Holy Qur’an has in many instances talked about the status of the inmates of Hell and mentioned their status with the term gates (abwāb), of which the interpreters have given four probabilities: 1. deeds and sins; 2. door; 3. group; 4 levels and dungeons. The chosen view here is that the gates denote the levels of Hell and the status and place of the inmates of Hell are different depending upon difference in their degree of committing sins and each group of them will be placed in one level of the seven levels of Hell as per their degree of malfunction.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Qur’an interpretation
  • gates of Hell
  • levels of Hell
  • inmates of Hell

قرآن مجید.

ابن جوزى، ابوالفرج عبدالرحمن بن على، زاد المسیر فى علم التفسیر، دارالکتاب العربی، بیروت، 1422ق.

ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، چ3، دارالفکر للطباعة و النشر و التوزیع، بیروت، 1414ق.

ابن‏کثیر، اسماعیل بن عمر، تفسیر القرآن العظیم، دارالکتب العلمیة، بیروت، 1419ق.

آل سعدى، عبدالرحمن بن ناصر،تیسیر الکریم الرحمن، مکتبة النهضة العربیة، بیروت، 1408ق.

آلوسى، محمود بن عبدالله، روح المعانی فی تفسیر القرآن العظیم و السبع المثانی، دارالکتب العلمیة، بیروت، 1415ق.

حسینى همدانى، سید محمد، انوار درخشان در تفسیر قرآن، لطفى، تهران، 1404ق.

حویزى، عبدعلى بن جمعه، تفسیر نور الثقلین، چ4، اسماعیلیان، قم، 1415ق.

جوادی آملی، عبد الله، تفسیر موضوعی قرآن، انتشارات اسراء، قم، 1387.

راغب، حسین بن محمد،مفردات ألفاظ القرآن، دارالشامیة، بیروت، 1412ق.

زحیلى، وهبه، التفسیر المنیر فی العقیدة و الشریعة و المنهج، چ2، دارالفکر، دمشق، 1418ق.

زمخشرى، محمود بن عمر، الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل، چ3، دارالکتاب العربی، بیروت، 1407ق.

سبزوارى نجفى، محمد بن حبیب الله، ارشاد الأذهان إلى تفسیر القرآن، دارالتعارف للمطبوعات، بیروت، 1419ق.

سیوطى، عبدالرحمن بن ابى‏بکر، الدر المنثور فى التفسیر بالمأثور، کتابخانه آیت الله مرعشى نجفى، قم، 1404ق.

طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه محمدباقر موسوی همدانی، دفتر انتشارات اسلامی، قم، 1374.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ، المیزان فی تفسیر القرآن، چ2، مؤسسة الأعلمی للمطبوعات، بیروت، 1417ق.

طبرسى، فضل بن حسن، تفسیر جوامع الجامع، حوزه علمیه قم، قم، 1412ق.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ، مجمع البیان لعلوم القرآن، چ3، ناصر خسرو، تهران، 1372.

طبرى، محمد بن جریر، جامع البیان فى تأویل آی القرآن، دار المعرفة، بیروت، 1412ق.

طریحى، فخرالدین بن محمد، مجمع البحرین، مرتضوى، تهران، چ3، 1375.

طیب، عبدالحسین، أطیب البیان فی تفسیر القرآن، چ2، اسلام، تهران، 1378.

فخر رازى، محمد بن عمر، مفاتیح الغیب، چ3، دار احیاء التراث العربی، بیروت، 1420ق.

فراهیدى، خلیل بن احمد، کتاب العین، چ2، قم، نشر هجرت، 1410ق.

قرائتى، محسن، تفسیر نور، مرکز فرهنگى درسهایى از قرآن، تهران، 3831.

قرشى، على‏اکبر، تفسیر احسن الحدیث، چ3، بنیاد بعثت، تهران، 1377.

قرطبى، محمد بن احمد، الجامع لأحکام القرآن، ناصر خسرو، تهران، 1364.

قطب، سید، فى ظلال القرآن، چ35، دار الشروق، بیروت، 1425ق.

مجلسى، محمدباقر بن محمدتقى، بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار:، دار إحیاء التراث العربی، بیروت، 1403ق.

مراغى، احمد مصطفى، تفسیر المراغى، دار الفکر، بیروت، بی­تا.

مصطفوى، حسن،التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، تهران، 1368.

مغنیه، محمدجواد، التفسیر الکاشف، دار الکتاب الإسلامی، قم، 1424ق.

مکارم شیرازى، ناصر، تفسیر نمونه،چ1دار الکتب الإسلامیة، تهران، 1374.

نورى، حسین بن محمد تقى، مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، مؤسسة آلالبیت:، قم، 8041ق.

نیشابورى، نظامالدین حسن بن محمد، تفسیر غرائب القرآن و رغائب الفرقان، دار الکتب العلمیه،  قم، 6141ق.